Initial commit: Polish AI dubbing pipeline (ComfyUI + Higgs Audio V3)

Converts SRT subtitles into a Polish lektor-style voiceover using a local
ComfyUI instance running Higgs Audio V3, then muxes the result back into the
source video as a second audio track. Video and original audio are always
stream-copied; only the new voiceover track is encoded.

Contents:
  lektor_ai_comfy.py    main pipeline (standard library only, needs ffmpeg)
  lektor_ai_comfy_v2.py batched-context experiment (timing unresolved)
  lektor_ai.py          earlier version using the hosted Boson AI API
  install_comfyui.sh    reproduces the ComfyUI environment, versions pinned
  docs/                 requirements, installation, usage, architecture,
                        troubleshooting
  gudowski/             voice references (.wav) with their transcripts (.txt)

Source media and generated video are gitignored.

Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>

gudowski/gudowski.txt

@@ -0,0 +1,2 @@
+14 listopada 1917 roku było już wiadomo, że hrabia Adam Tarnowski nie zostanie premierem Rady Regencyjnej. Niemcy nie wyraziły zgody. Żadnego powodu nie podano. Nie, bo nie. Według polskich polityków Tarnowski był idealnym kandydatem na premiera. Wszechstronnie wykształcony, władał biegle kilkoma językami, znał świat. Od 1897 roku pracował w służbie dyplomatycznej Austro-Węgier w Waszyngtonie, Paryżu, Dreźnie, Brukseli, Madrycie i Londynie. W roku 1911 został mianowany ambasadorem Austro-Węgier w Sofii. Sprawował dyplomatyczną misję w trudnym okresie, w czasie wojen bałkańskich i na początku Wielkiej Wojny. W roku 1916 prosto z Sofii udał się do Stanów Zjednoczonych, by objąć funkcję ambasadora Austro-Węgier w tym kraju. Nie otrzymał jednak od Aliantów dyplomatycznego listu żelaznego. Podróżował zatem do Ameryki okrężną drogą. Zjawił się w Waszyngtonie dopiero pod koniec stycznia 1917 roku, kiedy Niemcy zaczynały swoją nieograniczoną wojnę podwodną na Atlantyku. Tarnowski tłumaczył amerykańskiemu sekretarzowi stanu Robertowi Lansingowi, że Austro-Węgry nie mają nic wspólnego z atakowaniem i zatapianiem przez okręty podwodne statków pasażerskich i handlowych. Kiedy okazało się, że prawda jest inna, Tarnowski wyjaśniał amerykańskim politykom, że to Niemcy zmusiły swego sojusznika do uprawiania tego procederu. Nic to Tarnowskiemu nie pomogło. Nie został ambasadorem Stanach Zjednoczonych i wrócił do Wiednia. Wtedy próbował robić karierę w Królestwie Polskim, ale nie został ani członkiem Rady Regencyjnej, ani premierem. Nie życzył sobie tego sam cesarz Wilhelm II. Dla Niemców Tarnowski był nie tylko Polakiem, polskim patriotą, ale przede wszystkim zaufanym człowiekiem Wiednia. A Niemcy i Austriacy, chociaż ciągle sojusznicy, coraz częściej chadzali różnymi drogami. Ofiarą tych sojuszniczych nieporozumień padł właśnie hrabia Adam Tarnowski, który w wolnej Polsce też nie zrobił dyplomatycznej kariery. Może był człowiekiem zupełnie innej epoki.
+

gudowski/gudowski_short.txt

@@ -0,0 +1,2 @@
+Sprawował dyplomatyczną misję w trudnym okresie, w czasie wojen bałkańskich i na początku Wielkiej Wojny. W roku tysiąc dziewięćset szesnastym prosto z Sofii udał się do Stanów Zjednoczonych, by objąć funkcję ambasadora Austro-Węgier w tym kraju. Nie otrzymał jednak od aliantów dyplomatycznego listu żelaznego. Podróżował zatem do Ameryki okrężną drogą. Zjawił się w Waszyngtonie dopiero pod koniec stycznia tysiąc dziewięćset siedemnastego roku, kiedy Niemcy zaczynały swoją nieograniczoną wojnę podwodną na Atlantyku. Tarnowski tłumaczył amerykańskiemu sekretarzowi stanu Robertowi Lansingowi, że Austro-Węgry nie mają nic wspólnego z atakowaniem i zatapianiem przez okręty podwodne statków pasażerskich i handlowych. Kiedy okazało się, że prawda jest inna, Tarnowski wyjaśniał amerykańskim politykom, że to Niemcy zmusiły swojego sojusznika do uprawiania tego procederu.
+

gudowski/gudowski_short_2.txt

@@ -0,0 +1,2 @@
+Nie życzył sobie tego sam cesarz Wilhelm II. Dla Niemców Tarnowski był nie tylko Polakiem, polskim patriotą, ale przede wszystkim zaufanym człowiekiem Wiednia. A Niemcy i Austriacy, chociaż ciągle sojusznicy, coraz częściej chadzali różnymi drogami. Ofiarą tych sojuszniczych nieporozumień padł właśnie hrabia Adam Tarnowski, który w wolnej Polsce też nie zrobił dyplomatycznej kariery. Może był człowiekiem zupełnie innej epoki.
+